Padaczka u psa nazywana również epilepsją jest jednym z najczęściej występujących schorzeń neurologicznych u psów, które może być trudnym doświadczeniem zarówno dla samego psiaka, jak i jego opiekuna. Choroba ta dotyka aż około 5% psów.  Jest schorzeniem przewlekłym i tak naprawdę na dzień dzisiejszym nieuleczalnym. Jednakże przy olbrzymiej miłości opiekuna, jego wielkiej trosce i przede wszystkim przy wdrożonym odpowiednim leczeniu psiak otrzymuje szansę na całkiem komfortowe życie.

Niemniej jednak zrozumienie przyczyn, objawów oraz sposobów radzenia sobie z padaczką jest kluczowe dla zapewnienia “psiemu przyjacielowi” odpowiedniej opieki, dzięki której komfort życia psiaka nie ulega drastycznemu pogorszeniu. 

Gorąco też zachęcamy do szczegółowego poznania zawartości sekcji „Choroby odkleszczowe u psów. Jak chronić psa przed kleszczami„ ponieważ babeszjoza roznoszona przez kleszcze może być jedną z przyczyn padaczki u psa.

Czym jest padaczka u psa 

Padaczka u psa to zaburzenie neurologiczne, które objawia się nawracającymi napadami drgawkowymi. Jest to wynik nieprawidłowej aktywności elektrycznej w mózgu, która może być spowodowana różnymi czynnikami, takimi jak genetyka, urazy, infekcje, zatrucia, choroby metaboliczne czy nowotwory. W niektórych przypadkach przyczyna pozostaje nieznana – wtedy mówimy o padaczce idiopatycznej. 

Napady padaczkowe mogą przybierać różne formy, od łagodnych drżeń mięśni po bardziej dramatyczne objawy, takie jak utrata przytomności, sztywność ciała, ślinotok czy mimowolne oddawanie moczu.

Często napad poprzedza tzw. faza prodromalna, w której pies może być niespokojny, zdezorientowany lub nadmiernie przywiązany do właściciela. 

Na chorobę zapadają najczęściej psy pomiędzy 5, a 6 rokiem życia, przy czym zachorowalność dotyka znacznie częściej samców niż samice. 

Padaczka u psa. Przyczyny choroby 

W przypadku padaczki idiopatycznej (genetycznej), która jest najczęściej występującą odmianą choroby szczególnie u niektórych ras, takich jak owczarki niemieckie, labradory czy beagle, przyczyna leży w predyspozycjach genetycznych. Jednakże dokładny mechanizm choroby nie jest jeszcze w pełni poznany. Dlatego diagnozuje się ją, gdy inne przyczyny zostaną wykluczone. 

Choroba cechuje się napadami epileptycznymi, które powstają w wyniku zmienionej pobudliwości i obniżonego progu drgawkowego w mózgu. Zdarza się, że ataki występują bardzo rzadko, a wdrożone leczenie przynosi wymierne efekty i pozwala psiakowi na normalne funkcjonowanie. Jednakże choroba sama w sobie stanowi przede wszystkim olbrzymie wyzwanie dla opiekuna, który musi opanować sztukę opieki nad “psim przyjacielem” łącznie z wyuczeniem schematów zachowania w przypadku napadu padaczkowego. 

Padaczka u psa. Czynniki mogące wywołać chorobę 

Padaczka u psa jest chorobą, którą najczęściej wywołują: 

• Czynniki genetyczne. Niektóre rasy psów, takie jak owczarki niemieckie, labradory czy beagle, mają predyspozycje genetyczne do padaczki idiopatycznej. Jest to też forma padaczki, której przyczyny nie można jednoznacznie określić. 

• Urazy głowy. Silne uderzenie w głowę, np. w wyniku wypadku, może prowadzić do uszkodzenia mózgu i wywołać ataki padaczkowe. Nawet drobne urazy mogą mieć długoterminowe skutki neurologiczne. 

• Zatrucia. Spożycie toksycznych substancji, takich jak czekolada, ksylitol, pestycydy czy niektóre leki, może prowadzić do zaburzeń neurologicznych, w tym padaczki. 

• Choroby zakaźne. Infekcje wirusowe, bakteryjne lub pasożytnicze, takie jak nosówka czy toksoplazmoza, mogą uszkodzić układ nerwowy psa i wywołać ataki. 

• Problemy metaboliczne. Nieprawidłowości w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych, takich jak wątroba (np. encefalopatia wątrobowa) czy nerki, mogą prowadzić do zaburzeń neurologicznych. Niedobory lub nadmiary niektórych substancji w organizmie, np. glukozy (hipoglikemia), również mogą być przyczyną. 

• Guzy mózgu. Nowotwory lub inne zmiany w mózgu mogą powodować ucisk na tkankę nerwową, co prowadzi do ataków padaczkowych. 

• Stres i bodźce zewnętrzne. Silny stres, hałas, migające światła (np. fajerwerki) lub inne intensywne bodźce mogą wywołać atak u psa z predyspozycjami do padaczki. 

• Wady wrodzone. Niektóre psy mogą mieć wrodzone wady mózgu lub układu nerwowego, które predysponują je do występowania padaczki. Wrodzone wady rozwojowe – np. wodogłowie u ras brachycefalicznych (psów o krótkich pyskach) 

• Reakcje na leki. Niektóre leki mogą powodować działania niepożądane w postaci ataków padaczkowych, szczególnie jeśli są stosowane w nadmiarze lub niezgodnie z zaleceniami weterynarza. 

• Czynniki środowiskowe i inne. Stres – silne emocje lub zmiany w otoczeniu mogą wywołać napady u psów podatnych na padaczkę.
• Niedobory żywieniowe – brak odpowiednich składników odżywczych może wpływać na funkcjonowanie układu nerwowego. 

Padaczka u psa. Czynniki aktywujące atak 

Padaczka u psa, podobnie jak u ludzi, może być wywoływana przez różne czynniki, które wpływają na aktywność mózgu. Do najczęściej występujących czynników aktywujących napady padaczkowe u psów należą: 

1. Stres i emocje. Silny stres, lęk lub nagłe zmiany w otoczeniu mogą wywołać napad. Przykłady to przeprowadzka, wizyta u weterynarza czy obecność nowych osób lub zwierząt w domu. 

2. Zmęczenie i brak snu. Niedostateczna ilość odpoczynku lub nadmierna aktywność fizyczna mogą obciążać układ nerwowy psa, zwiększając ryzyko napadu. 

3. Bodźce świetlne i dźwiękowe. Migające światła (np. fajerwerki, telewizor) lub głośne dźwięki (burze, petardy) mogą działać jako wyzwalacze u psów wrażliwych na bodźce sensoryczne. 

4. Nieodpowiednia dieta. Niedobory składników odżywczych, odwodnienie lub spożycie toksycznych substancji (np. czekolady, ksylitolu) mogą prowadzić do zaburzeń neurologicznych.

Uwaga!!! Przyczyną mogą być także zawarte w karmie niektóre konserwanty czy aromaty. 

5. Zmiany hormonalne. U niektórych psów zmiany hormonalne, np. związane z cieczką lub ciążą, mogą wpływać na częstotliwość napadów. 

6. Choroby i infekcje. Choroby takie jak zapalenie mózgu, guzy, urazy głowy czy infekcje (np. babeszjoza) mogą zwiększać ryzyko napadów padaczkowych. 

7. Czynniki genetyczne. Niektóre rasy psów, takie jak owczarki niemieckie, labradory czy beagle, mają większą predyspozycję genetyczną do padaczki idiopatycznej. 

8. Zatrucia i leki. Kontakt z toksynami (np. pestycydami, środkami chemicznymi) lub niektóre leki mogą działać jako wyzwalacze napadów. 

 Objawy padaczki u psa i fazy ataku drgawkowego 

Objawy padaczki u psa mogą być różnorodne i zależą od rodzaju napadu oraz jego intensywności. Padaczka to zaburzenie neurologiczne, które może występować u psów w różnym wieku i rasach. Do najczęściej występujących symptomów choroby należą: 

1. Napady drgawkowe (uogólnione).
2. Silne drżenie całego ciała. 
3. Sztywność mięśni. 
4. Utrata przytomności. 
5. Mimowolne ruchy kończyn (np. „pływanie” w powietrzu). Określane też mianem niezborności ruchowej. 
6. Zesztywnienie lub wygięcie kręgosłupa. 
7. Zmiana wielkości źrenic. 
8. Ślinienie się, szczękanie zębami. 
9. Mimowolne oddawanie moczu lub kału. 

Wszystkie objawy mogą występować łącznie, ale nie muszą. 

Napady częściowe 

• Drżenie lub skurcze tylko jednej części ciała (np. jednej łapy, mięśni pyska). 
• Nietypowe zachowania, takie jak nagłe szczekanie, lizanie powietrza lub „gonienie ogona”. 
• Zaburzenia równowagi lub koordynacji. 

Faza przednapadowa (aura)

• Niepokój, nadmierne pobudzenie lub apatia. 
• Ukrywanie się, szukanie kontaktu z opiekunem. 
• Dyszenie, ślinienie się, drżenie.

Faza przednapadowa może trwać od kilku sekund nawet do 0,5 godziny. 

Etap ponapadowy

• Oszołomienie, dezorientacja. 
• Słabość, zmęczenie. 
• Tymczasowa ślepota lub trudności z poruszaniem się. 

Faza ponapadowa może trwać od kilku minut nawet do kilku dni. Zachowanie psa po ataku padaczki może odbiegać on normy. Niektóre psy w tym okresie znacznie więcej piją i jedzą. Dlatego niezmiernie ważne jest, by po napadzie zapewnić psu spokojne miejsce do odpoczynku. Skontaktuj się też koniecznie z weterynarzem, aby omówić dalsze kroki diagnostyczne i leczenie. 

Fazy zwiastujące atak padaczki u psa 

 Fazy zwiastujące atak padaczki u psa, zwane również aurą, mogą być subtelne i różnić się w zależności od zwierzęcia. Warto je rozpoznać, aby móc odpowiednio zareagować i zapewnić psu bezpieczeństwo. Do typowych objawów zwiastujących należą: 

• Zmiana zachowania. Pies może stać się niespokojny, nadmiernie pobudzony lub wręcz przeciwnie – apatyczny. 
• Może szukać bliskości właściciela, wykazywać oznaki lęku lub dezorientacji. 
• Niektóre psy zaczynają intensywnie węszyć, drapać podłogę lub chodzić w kółko. 

2. Objawy fizyczne

• Drżenie ciała, szczególnie kończyn lub głowy. 
• Nadmierne ślinienie się, oblizywanie warg lub ziewanie. 
• Możliwy jest chwilowy brak koordynacji ruchowej. 

3. Nietypowe reakcje sensoryczne

• Pies może reagować na bodźce, które wcześniej nie wywoływały u niego emocji, np. dźwięki, światło czy dotyk. 
• Może wpatrywać się w jeden punkt lub wyglądać, jakby „widział coś, czego nie ma”. 

Rodzaje padaczki u psa. 

Padaczka u psów może mieć różne przyczyny i formy. Dlatego wyróżnia się kilka jej odmian: 

1. Padaczka idiopatyczna
   Jest to najczęstsza forma padaczki u psów, której przyczyna nie jest znana. Występuje zazwyczaj u młodych psów (od 6 miesięcy do 6 lat) i często ma podłoże genetyczne. Niektóre rasy, takie jak owczarki niemieckie czy labradory, są bardziej predysponowane do tej odmiany. 

1. Padaczka objawowa (wtórna)
   Ta forma padaczki wynika z konkretnej, zidentyfikowanej przyczyny, takiej jak uraz głowy, infekcja mózgu, guz, zatrucie lub choroby metaboliczne (np. cukrzyca, niewydolność wątroby). Leczenie skupia się na eliminacji przyczyny podstawowej. 

1. Padaczka kryptogenna
   Jest to odmiana, w której nie można jednoznacznie ustalić przyczyny napadów, ale podejrzewa się, że istnieje ukryte uszkodzenie mózgu. 

1. Napady reaktywne
   Nie są one klasyfikowane jako prawdziwa padaczka, ponieważ wynikają z tymczasowych zaburzeń metabolicznych lub toksycznych, takich jak niski poziom cukru we krwi (hipoglikemia) czy zatrucie. Po usunięciu czynnika wywołującego napady ustępują. 

  Czy wszystkie ataki padaczki wyglądają tak samo? 

Nie wszystkie ataki padaczki u psa wyglądają tak samo. Padaczka może objawiać się w różnorodny sposób, w zależności od jej rodzaju, przyczyny oraz indywidualnych cech psa. 

1. Napady uogólnione (grand mal)
   To najbardziej rozpoznawalny rodzaj ataku. Pies może nagle upaść, stracić przytomność, mieć drgawki całego ciała, sztywność mięśni, ślinotok, a czasem również mimowolne oddawanie moczu lub kału. Po takim ataku zwierzę może być zdezorientowane lub osłabione. 

1. Napady częściowe (ogniskowe)
   W tym przypadku objawy dotyczą tylko określonej części ciała, np. drganie jednej łapy, skurcze mięśni pysia lub dziwne ruchy głowy. Mogą być mniej dramatyczne niż napady uogólnione, ale nadal wymagają uwagi. 

1. Napady psychomotoryczne
   Objawy mogą być bardziej subtelne i obejmować nietypowe zachowania, takie jak nagłe gonienie ogona, „łapanie much” w powietrzu, czy nieuzasadniony lęk. Pies może wydawać się świadomy, ale zachowuje się w sposób nietypowy. 

1. Napady bezdrgawkowe (petit mal)
   Są to krótkie epizody, podczas których pies może wyglądać na „zamrożonego”, wpatruje się w jeden punkt, nie reaguje na bodźce, ale nie ma widocznych drgawek. 

Różnice pomiędzy atakiem padaczkowym, stanem padaczkowym i napadami gromadnymi. 

1. Atak padaczkowy (napad padaczkowy)
   Atak padaczkowy to pojedynczy epizod nieprawidłowej aktywności elektrycznej w mózgu psa, który trwa zazwyczaj od kilku sekund do kilku minut. Może objawiać się drgawkami, utratą przytomności, ślinieniem się, mimowolnym oddawaniem moczu lub kału, a także sztywnieniem mięśni. Po ataku pies może być zdezorientowany, osłabiony lub przestraszony – jest to tzw. faza ponapadowa. Ataki te mogą występować sporadycznie i nie zawsze oznaczają poważne problemy neurologiczne. 

1. Stan padaczkowy (status epilepticus)
   Stan padaczkowy to sytuacja, w której atak padaczkowy trwa dłużej niż 5 minut lub gdy napady następują jeden po drugim bez powrotu psa do pełnej świadomości między nimi. Jest to stan zagrażający życiu, wymagający natychmiastowej interwencji weterynaryjnej. Długotrwałe drgawki mogą prowadzić do uszkodzenia mózgu, problemów z oddychaniem, a nawet śmierci, jeśli nie zostaną szybko przerwane. 

1. Napady gromadne (cluster seizures)
   Napady gromadne to seria kilku ataków padaczkowych występujących w krótkim czasie, np. w ciągu 24 godzin, ale z przerwami, podczas których pies odzyskuje świadomość. Choć między napadami pies może wydawać się względnie normalny, taki stan również wymaga pilnej konsultacji z weterynarzem, ponieważ istnieje ryzyko przejścia w stan padaczkowy. 

Padaczka u psa, leczenie. 

Padaczka u psa jest schorzeniem, które można kontrolować, jednakże jej całkowite wyleczenie zdarza się bardzo rzadko. Dlatego leczenie ma na celu przede wszystkim zmniejszenie częstotliwości i intensywności napadów, poprawiając tym samym jakość życia psiaka. 

Podstawowym krokiem w leczeniu jest diagnoza i konsultacja weterynaryjna. Obejmuje ona badanie kliniczne, wywiad z właścicielem oraz dodatkowe badania, takie jak badania krwi, moczu, a czasem rezonans magnetyczny (MRI) lub tomografia komputerowa (CT). Ważne jest wykluczenie innych przyczyn napadów, takich jak infekcje, urazy czy guzy mózgu. 

W leczeniu kluczowe jest też regularne monitorowanie poziomu podawanego psu leku we krwi, aby uniknąć skutków ubocznych i zapewnić skuteczność leczenia. 

Leki należy podawać zgodnie z zaleceniami weterynarza, bez przerywania terapii, nawet jeśli napady ustąpią. 

Niezmiernie ważna jest też zmiana stylu życia psa. Unikanie stresu, ponieważ może on być czynnikiem wyzwalającym napady, dlatego warto zapewnić psu spokojne i stabilne środowisko. 

 Istotna jest też regularność. Stałe godziny karmienia, spacerów i odpoczynku pomagają w utrzymaniu równowagi organizmu.  

Olbrzymi wpływ w leczeniu ma też żywienie. Dlatego, w niektórych przypadkach weterynarz może zalecić specjalną dietę, np. ketogeniczną, która może wspierać kontrolę napadów.  

Wsparciem alternatywnym są też suplementy diety. Kwasy tłuszczowe omega-3, witaminy z grupy B czy magnez, które mogą wspierać funkcjonowanie układu nerwowego.  

Dobre rezultaty przynoszą też terapie komplementarne. Akupunktura lub ziołolecznictwo mogą być stosowane jako uzupełnienie terapii, ale zawsze pod nadzorem specjalisty. 

Niezmiernie ważne jest też stałe monitorowanie i współpraca z weterynarzem. Regularne wizyty kontrolne są niezbędne, aby ocenić skuteczność leczenia i dostosować dawki leków. 

Opiekun chorego psiaka powinien prowadzić dziennik napadów, zapisując ich częstotliwość, czas trwania i okoliczności, co ułatwia ocenę postępów terapii. 

 Lek na padaczkę dla psa 

 W terapii padaczki u psów lekarze weterynarii po dogłębnej diagnozie stosują z reguły leczenie Fenobarbitalem. Jest to jeden z najczęściej stosowanych leków przeciwpadaczkowych u psów. Pomaga kontrolować napady, ale wymaga regularnego monitorowania poziomu leku we krwi oraz funkcji wątroby. 

 Często stosowany w połączeniu z fenobarbitalem lub jako alternatywa jest też bromek potasu (KBr). Jest on dosyć skuteczny, ale może powodować działania niepożądane, takie jak senność czy problemy żołądkowe. 

 Jednym z bardziej nowoczesnych leków przeciwpadaczkowych jest Levetiracetam. Lek, który ma mniej skutków ubocznych. Może być stosowany jako terapia wspomagająca lub samodzielnie. 

 Kolejnym lekiem nowej generacji jest Zonisamid. Dobrze tolerowany przez psy i może być stosowany w leczeniu padaczki idiopatycznej. 

 Z kolei Diazepam stosowany jest doraźnie w przypadku nagłych napadów padaczkowych (np. w status epilepticus). Nie jest on jednak odpowiedni do długoterminowego leczenia. 

 Suplementacja dla psa z padaczką 

Jednym z najlepszych suplementów diety efektywnie wspomagających leczenie padaczki u psa jest bezkonkurencyjny kannabidiol zawarty w olejku CBD. Jest to naturalny związek pochodzący z konopi, nie ma właściwości psychoaktywnych, co oznacza, że nie powoduje odurzenia, a jednocześnie może wspierać zdrowie i dobre samopoczucie zwierząt. 

 Badania naukowe sugerują, że CBD może wpływać na układ endokannabinoidowy, który odgrywa kluczową rolę w regulacji funkcji neurologicznych. Dzięki temu CBD może pomóc w zmniejszeniu częstotliwości i intensywności napadów padaczkowych. Olejek wykazuje też właściwości przeciwzapalne, co może wspierać zdrowie mózgu i zmniejszać ryzyko uszkodzeń neurologicznych związanych z padaczką. Może też pomóc w uspokojeniu psiaka, redukując poziom stresu i poprawiając jego komfort psychiczny. 

Jednym z najlepszych produktów tego rodzaju, wypróbowanym w naszym redaktorskim psim gangu jest bezkonkurencyjny Hugro olej z konopi siewnych. 

Naturalny, wyprodukowany z tłoczonego na zimno oleju z nasion konopi. Bogaty w kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6, w tym kwas gamma-linolenowy, który może pomóc w stanach zapalnych. Jest on też naturalnym źródłem witaminy E, która może pomóc chronić komórki przed stresem oksydacyjnym. Bez dodatku jakichkolwiek konserwantów. Bardzo prosty w podawaniu, ponieważ wystarczy dodać kilka kropel do psiej karmy. 

Dieta dla psa dotkniętego padaczką 

W przypadku psów chorych na padaczkę lekarze weterynarii często zalecają dietę ketogeniczną. Bogatą w tłuszcze i ubogą w węglowodany. Do jej podstawowych składników należą zdrowe źródła tłuszczu, takie jak olej kokosowy, olej rybny, smalec czy masło klarowane. Białko zwierzęce pochodzące z mięsa np. wołowiny, kurczaka, indyka, ryb oraz podroby. Niskowęglowodanowe warzywa jak brokuły, cukinia, szpinak, kalafior. 

 Dieta ketogeniczna może być pomocna w przypadku psów z padaczką. Ponieważ jest to metoda żywienia wspierająca produkcję ciał ketonowych, które mogą działać ochronnie na mózg i zmniejszać ryzyko napadów. Jednakże przed jej wprowadzeniem zawsze należy skonsultować się z weterynarzem, aby dostosować proporcje składników do potrzeb psa. 

 Sucha karma dla psa z padaczką 

Niemniej istotne jest unikanie w karmie sztucznych dodatków jak barwniki, konserwanty i inne chemiczne dodatki, które mogą działać drażniąco na układ nerwowy psa. Warto wybierać karmy naturalne, wysokiej jakości, bez zbędnych dodatków jak dedykowana psim seniorom i psom ze schorzeniami neurologicznymi PURINA PRO PLAN Veterinary Diets NC Neurocare. 

• 

Jest to karma, która wspiera dobrą kondycję psa dzięki zawartości średniołańcuchowych kwasów tłuszczowych dla prawidłowego funkcjonowania mózgu. Obecności argininy, witamin z grupy B, EPA/DHA i selenu dla prawidłowego  metabolizmu mózgu. I z przeciwutleniaczami, które wychwytują wolne rodniki i niwelują stres oksydacyjny. 

Padaczka u psa. Pozostałe informacje żywieniowe

 Kwasy tłuszczowe omega-3 

Kwasy tłuszczowe omega-3, obecne w rybach (np. łososiu, sardynkach) lub suplementach, mają właściwości przeciwzapalne i mogą wspierać zdrowie mózgu. Dodanie ich do diety psa może być korzystne, ale należy stosować je w odpowiednich dawkach, aby uniknąć nadmiaru. 

 Stałe pory posiłków 

Regularność w podawaniu posiłków jest kluczowa. Nagłe zmiany w poziomie cukru we krwi mogą wywoływać napady padaczkowe, dlatego ważne jest, aby pies jadł o stałych porach i w równych odstępach czasu. 

 Unikanie pokarmów wywołujących reakcje 

Niektóre psy mogą być wrażliwe na określone składniki, takie jak gluten, soja czy nabiał. Warto obserwować psa i eliminować z diety produkty, które mogą nasilać objawy padaczki lub powodować inne problemy zdrowotne. 

 Suplementacja witamin i minerałów 

Witaminy z grupy B, magnez oraz cynk mogą wspierać funkcjonowanie układu nerwowego. Suplementację należy jednak zawsze konsultować z weterynarzem, aby uniknąć przedawkowania. 

 Odpowiednie nawodnienie 

Psy z padaczką powinny mieć stały dostęp do świeżej wody. Odwodnienie może zwiększać ryzyko napadów, dlatego warto dbać o to, aby pies pił regularnie. 

Uwaga!!! 

W przypadku padaczki u psa lekarze weterynarii zalecają zmniejszenie jednorazowych porcji jedzenia na rzecz zwiększenia ilości posiłków. 

 

Ważne! 

Każda zmiana diety powinna być wprowadzana stopniowo i pod nadzorem weterynarza. Padaczka to poważne schorzenie, które wymaga kompleksowego podejścia, w tym odpowiedniego leczenia farmakologicznego. Dieta jest jedynie wsparciem i nie zastępuje terapii zaleconej przez specjalistę. 

Dbając o odpowiednie żywienie i regularne kontrole u weterynarza, możesz znacząco poprawić jakość życia swojego psa. ❤️ 

Atak padaczki u psa. Co robić? 

Atak padaczki u psa jest bardzo trudnym momentem dla opiekuna, który czuje się całkowicie bezradny. Jednakże nawet w tak ciężkiej sytuacji możesz pomóc “psiemu kumplowi”. 

Przede wszystkim postaraj się zachować spokój. Upewnij się, że pies nie może się zranić. Usuń ostre przedmioty, meble lub cokolwiek, co mogłoby stanowić zagrożenie.  

Uwaga!!! 

Nie próbuj wkładać niczego do pyska psa – to mit, że może „przegryźć sobie język”. 

W czasie ataku nie dotykaj psa. Może on bowiem nieświadomie ugryźć, ponieważ nie kontroluje swoich ruchów. Obserwuj go z bezpiecznej odległości.  

Jeśli atak trwa dłużej niż 5 minut, natychmiast skontaktuj się z weterynarzem. Długotrwałe ataki mogą być niebezpieczne dla zdrowia psa. 

Po zakończeniu ataku pies może być zdezorientowany, zmęczony lub przestraszony. Zapewnij mu ciche, spokojne miejsce do odpoczynku i nie zmuszaj go do aktywności. 

Nawet jeśli atak był krótki, warto skonsultować się z lekarzem weterynarii. Może być konieczne wykonanie badań lub wprowadzenie leczenia. 

Prowadź dziennik ataków. Zapisuj daty, czas trwania i okoliczności ataków. To pomoże weterynarzowi w diagnozie i dostosowaniu leczenia. 

Uwaga!!!  

Nigdy nie krzycz ani nie próbuj „wybudzać” psa – to nie pomoże, a może go dodatkowo zestresować! 

Padaczka u psa. Wskazówki końcowe 

Opieka nad psem z padaczką wymaga troski, cierpliwości i odpowiedniego podejścia, aby zapewnić mu komfort i bezpieczeństwo. W przypadku padaczki niezmiernie ważne są przede wszystkim systematyczne wizyty u weterynarza. Ponieważ tylko lekarz jako specjalista może dobrać odpowiednie leki przeciwpadaczkowe i dostosować ich dawkę w zależności od potrzeb psa. 

Ty jako kochający i odpowiedzialny opiekun zapisuj częstotliwość, czas trwania i okoliczności napadów, aby pomóc weterynarzowi w ocenie skuteczności leczenia. 

Pamiętaj też, że leki muszą być podawane o stałych porach, zgodnie z zaleceniami weterynarza. Nawet niewielkie opóźnienia mogą wpłynąć na skuteczność terapii. Nigdy też nie zmieniaj samodzielnie dawki ani nie przerywaj leczenia bez konsultacji z weterynarzem. 

Zadbaj też o bezpieczne środowisko dla psa. Usuń ostre przedmioty i zabezpiecz miejsca, w których pies mógłby się zranić podczas napadu. Stwórz przestrzeń, w której pies może odpocząć, zwłaszcza po napadzie. Unikaj nadmiernego hałasu i stresujących sytuacji. 

Zapewnij psu zbilansowaną dietę, dostosowaną do jego potrzeb. Niektóre diety, np. ketogeniczne, mogą być pomocne w kontrolowaniu napadów (skonsultuj to z weterynarzem). Zadbaj też o regularne spacery i umiarkowaną aktywność fizyczną. Pomagają one w utrzymaniu zdrowia. Unikaj jednak nadmiernego wysiłku, który może wywołać napad. 

Ponadto pies z padaczką może być bardziej wrażliwy na stres. Okazuj mu dużo czułości i wsparcia, aby czuł się bezpiecznie. Zwracaj uwagę na zmiany w zachowaniu, które mogą sygnalizować zbliżający się napad, np. niepokój, dezorientację czy nadmierne ślinienie. Zgłębiaj wiedzę na temat padaczki u psów, aby lepiej zrozumieć potrzeby swojego pupila. Miej pod ręką numer do weterynarza i przygotuj się na sytuacje awaryjne, np. dłuższe napady. 

Epilog

Opieka nad psem z padaczką może być wyzwaniem, ale dzięki odpowiedniemu podejściu możesz zapewnić mu szczęśliwe i komfortowe życie. Pamiętaj, że Twoja troska i miłość są dla niego najważniejsze! ❤️ 

Zawsze możesz też do mnie napisać na adres: kontakt@psykotyimy.pl. Możesz też skontaktować się ze mną przez zakładkę “Kontakt” umieszczoną w prawym górnym rogu strony lub skorzystać z formularza poniżej. Chętnie pomogę, konsultując przypadek Twojego “psiego kumpla” z zaprzyjaźnioną panią doktor weterynarii.